Luigi’s Mansion

Luigi’s Mansion był ciekawym tytułem na rozpoczęcie gry w GameCube w 2001 roku, a jeszcze bardziej ciekawy jest tytuł “koniec życia” dla 3DS. Ma wrażenie ekscentrycznego wydania środkowej generacji, lipcowego przerwania, abyś mógł kontynuować grę, czekając na kolejny ważny tytuł. Ale wiara Nintendo w Luigi’s Mansion, która na przestrzeni lat zyskała status kultowy i ma drugą kontynuację, która ma się ukazać w przyszłym roku, nie jest źle umieszczona – gra wciąż ma wiele uroku.

Luigi’s Mansion widzi młodszego brata Mario odkrywającego rezydencję po otrzymaniu listu informującego go, że wygrał go w konkursie. Przybywa, aby odkryć, że nie tylko dwór nawiedzony i pełen duchów, ale że Mario otrzymał podobny list i nie było go widać, odkąd wszedł.

Kiedy został wydany, gra stanowiła zasadniczą zmianę w stosunku do zwykłego formatu Mario – tutaj nie ma przycisku skoku. Zamiast tego Luigi ma latarkę i próżnię ssącą duchy (Poltergust 3000), której potrzebuje, aby pozbyć się dworu duchów i uratować schwytanego Mario w tym procesie. Poruszasz się po rezydencji metodycznie, otwierając nowe pokoje, odkurzając duchy w tych, które już otworzyłeś.

Duchy są podzielone pomiędzy twoje standardowe ghule, duchy “portretowe” (mini-bossowie i bossowie, w zasadzie uciekli z obrazów) i znane Boos Nintendo. Standardowe duchy występują w kilku różnych odmianach – niektóre będą Cię chwytać, inne będą uderzać, rzucać bomby lub rzucać skórki banana, abyś mógł się na nich poślizgnąć – i możesz je odkurzyć, gdy będziesz świecić swoją latarką w sercu widocznym w ich eterycznym skrzynie. Kiedy uruchomisz swoją próżnię, Luigi będzie ciągnięty po pokoju, próbując uciec, i obniżysz swoje punkty życia, odciągając kij od nich, tak jakby Luigi cofał się, jednocześnie utrzymując próżnię wyszkoloną na nich. To zabawny system, szczególnie, gdy uda ci się zdobyć wiele duchów na raz i musisz włożyć wysiłek, by je wszystkie zagrać.

Dodano także latarkę Luigi’s “Strobulb” z Luigi’s Mansion 2. Strobulb, który może być ładowany za dodatkowy duży błysk, jest przydatny w kilku scenariuszach – Stwierdziłem, że pomocne było nabieranie wielu niewidzialnych wrogów naraz – ale gra została zaprojektowana z myślą o standardowej latarce, i głównie to utknąłem.

Duchy portretowe są głównym mięsem gry, a ich uchwycenie wymaga zazwyczaj rozwiązania małej układanki lub ustalenia schematu ich ruchów. Żadne z nich nie jest zbyt skomplikowane – możesz zbadać każdego portretowego ducha pod kątem jakiejś wskazówki, a po prostu interakcja z przedmiotami w pomieszczeniu zwykle wywoła stan “ogłuszenia” ducha, abyś mógł zacząć je odkurzać. Są to zabawne spotkania, nawet jeśli ich wzory są zwykle łatwe do przewidzenia. Polowanie na 50 Boos, które rozpraszają się wokół rezydencji w pewnym punkcie historii, jest przyjemne przez pierwsze 40-te – migające światło na ekranie pozwala ci wiedzieć, kiedy jesteś blisko, a podczas pościgu może prześlizgnąć się przez ściany i do innych pomieszczeń – ale nowość tych poszukiwań wyczerpuje się pod koniec gry.

Gdy większość drzwi rezydencji zostanie otwarta, a pokoje wyczyszczone, pod koniec będziesz musiał zrobić wiele cofnięć, które mogą stać się nudne. Warto jednak wyśledzić każdego ducha – jest to krótka gra, a zdobędziesz więcej z tego, jeśli polujesz na wszystko. Zwarcie Luigi’s Mansion było głównym zarzutem podczas pierwszej premiery, a jednocześnie nasze oczekiwania dotyczące długości gry nieco się zmieniły (sześciogodzinne gry są mniej niezwykłe niż w tamtym czasie). Luigi’s Mansion wciąż ma wrażenie, że kończy się zbyt wcześnie. Podczas gdy możesz powtórzyć na wysokim poziomie, podyktowanym przez ile skarbów znajdziesz i zarobić, lub zagrać w trudniejszy tryb “Ukrytej rezydencji”, który odblokowuje się po skończeniu gry, doświadczenie rdzenia jest wciąż odrobinę cienkie. 2013’s Luigi’s Mansion: Dark Moon było dużą poprawą w tym względzie, chociaż nadal istnieje urok pierwotnej gry w jednym miejscu, które powoli opanowujesz.

Drugi ekran 3DS jest również bardzo przydatny, wyświetlając teraz dwuwymiarową mapę rezydencji. To sprawia, że ​​nawigacja jest znacznie łatwiejsza niż w GameCube, ponieważ nie ma potrzeby otwierania oddzielnego ekranu mapy, co zmniejsza frustrację późnej gry. Teraz przechylasz 3DS, by dyktować, gdzie Luigi wskazuje swoje światło lub próżnię, która w większości działa, ale może być świetna, gdy kamera gra w niektórych z ciasnych przestrzeni gry. Mimo że gra obsługuje C-stick na New Nintendo 3DS, nie jest to możliwe, ponieważ Luigi ledwo porusza swoją latarką lub odkurzaczem podczas używania – kontrola ruchu jest niezbędna.

http://www.americanbar.pl/
http://100mb.pl/
http://jesiennedzieciaczki.pl/
http://www.cpenergia.pl/
http://kzpr.pl/
http://podrozetv.pl/

Comments

(0 Comments)

Twój adres email nie zostanie opublikowany.