Children of Mana

Seria gier fabularnych w stylu Mana od Square Enix znana jest z uroczego projektowania postaci i eksploracji lochów skoncentrowanych na akcjach. Podczas gdy na początku działało to z klasyczną tajemnicą many, formuła z czasem stwardniała. Najnowsza gra z serii “Dzieci Many” jest tak świeża, jak tygodniowa kanapka z tuńczykiem. Gra trwa przez krótką chwilę w atrakcyjnym stylu plastycznym, łatwej do opanowania rozgrywce i niemal zbyt uroczych postaciach, ale nigdy nie idzie głębiej. Dzieci Mana po prostu umieszczają cię w jednym losowym, ogólnym lochu po następnym, gdzie twoim zadaniem jest oczyścić każde piętro wrogów, aż dotrzesz do bossa na końcu. Jeśli umrzesz, musisz zacząć od nowa na początku lochu i powtórzyć cały proces. Ogólny wygląd gry jest po prostu leniwy, a bezmyślne granie, które składa się na całą grę, po prostu nie jest zabawne. Children of Mana wygląda dobrze, mając pewne solidne, choć słabo rozwinięte koncepcje podczas gry, ale jest zbyt płytkie, by zapewnić coś więcej niż ulotne przyjemności.

Children of Mana to kontynuacja Miecza Many, która pojawiła się w Game Boy Advance. Tak jak ludzie zaczynają zrywać życie po wielkim kataklizmie, pojawia się nowe zło. Oczywiście od was zależy dzierżycie Świętego Miecza i położenie kresu złemu powstaniu, aby ponownie ocalić świat Illusi. Po rozpoczęciu gry możesz wybrać jedną z czterech różnych postaci. Każda postać reprezentuje typowy archetyp ról. Jest wojownik, który ma wysokie zdolności defensywne i może zadawać obrażenia w walce wręcz; wątły magiczny użytkownik, skuteczny na odległość za pomocą magicznych ataków; tancerka, która jest silnym użytkownikiem magii; i młody męski bohater, który jest dobrym wszechstronnym wojownikiem o dobrych zdolnościach magicznych i fizycznych. Ponieważ utknąłeś z jedną postacią w całej grze, zechcesz ostrożnie wybrać, mimo że postacie nie grają tak naprawdę inaczej.

Całe zło w świecie Illusi jest wygodnie zawarte w garści elementarnych lochów. Twoim zadaniem jest udać się do każdego lochu i przebić się przez jedno piętro lub “strefę” za drugim, pokonując bossa na końcu. W każdej strefie musisz znaleźć kłódkę i kłódkę, które są kluczem i drzwiami odpowiednio do następnej strefy. W dowolnym momencie możesz opuścić loch, aby przejść do jednego miasta w grze i zmienić swój sprzęt, a także kupować i sprzedawać przedmioty. Jeśli jednak opuścisz loch lub zginiesz, będziesz musiał zacząć od pierwszej strefy, a wszyscy wrogowie zostaną przywróceni. Jest to wyjątkowo frustrujące, ponieważ każda strefa ma zazwyczaj dziesiątki wrogów, których trzeba zabić, zanim będzie można się ruszyć, co oznacza, że ​​przejście przez każdą strefę może zająć dużo czasu. Kiedy umrzesz w dziewiątej strefie lochu i musisz powtórzyć te pierwsze strefy, gra staje się bardzo męcząca. Większość lochów ma do pokonania mniej niż tuzin stref, ale nawet tuzin stref wydaje się zbyt wielu, ponieważ za jednym razem trzeba przejść przez wszystkie strefy.

Ponieważ w grze nie ma nic więcej do roboty, nie ma też przerwy od monotonii usuwania lochów. Istnieje wiele zadań pobocznych, które można wykonać, ale wszystkie one obejmują trudging przez te same (choć losowe) lochy. Co kilka stref trafisz w punkt kontrolny, w którym możesz zapisać swoją grę lub zmienić sprzęt; dwie rzeczy, których nie możesz zrobić będąc w lochu. Pod koniec lochów oceniasz swój występ. Na podstawie twojej oceny otrzymasz wybór nagród, takich jak przedmioty, broń i zbroja.

Walka w Children of Mana jest interesująca przez kilka minut, ale szybko zapada w rutynę. Do wyboru są cztery rodzaje broni: miecze, cepy, młoty i łuki. Każda broń ma inny wzór ataku i unikalną funkcję drugorzędną. Miecz jest dobry do tasowania kombosów, ale może być również używany do blokowania i odbijania nadchodzących ataków; młot jest powolny, ale wysyła wrogów latających po mapie, powodując obrażenia, gdy uderzą w inne stworzenia i przedmioty w środowisku; cep ma okrężny ruch ataku, który świetnie nadaje się do usuwania wrogów i może być również użyty jako hak do chwytania odległych przedmiotów; łuk jest podstawową bronią dystansową, ale możesz też zrzucić strunę, by stworzyć muzykę, która będzie czarować pobliskich wrogów. Możesz wyposażyć dwie bronie na raz, więc jeśli chcesz podwójnie władać cepem i młotem, lub łukiem i mieczem, możesz. Jedna broń jest przypisana do przycisku A, podczas gdy druga jest przypisana do przycisku X. Dzięki temu można łatwo przełączyć się z jednej broni na drugą, bez konieczności przerywania gry i przywoływania menu. Mimo to walka sprowadza się do ciągłego wciskania A lub X, aż wszyscy wrogowie nie żyją.

Jesteś również wyposażony w magię, ale magiczny system jest bardzo ograniczony, ponieważ możesz mieć tylko jedno stworzenie many na raz. Oznacza to, że masz dostęp tylko do kilku zaklęć. Każda istota many ma inne właściwości, jak również czar atakujący i czar pomocniczy. Jest mana ognia, święta mana, mana ziemi i nie tylko. Kiedy przyzywasz swoje istoty many w walce, automatycznie zaatakuje pobliskich wrogów. Możesz też przywołać stwora, a następnie nawiązać z nim kontakt, aby aktywować jego zdolność wspomagania, na przykład leczenie, niewidzialność, negowanie dolegliwości statusowych i tak dalej. Fakt, że w grze jest tak mało zaklęć sprawia, że ​​magiczny system wydaje się być całkowicie nierozwinięty i prawie bezcelowy. Może się przydać do uzdrowienia, gdy zabraknie ci przedmiotów, ale w większości przypadków nigdy nie będziesz potrzebować – lub chcesz – używać magii.

Jest też specjalny wskaźnik ataku zwany “wskaźnikiem furii”. Podczas walki wskaźnik zostanie wypełniony. Gdy jest pełny, możesz włączyć tryb furii, naciskając przycisk Wybierz. To sprawia, że ​​poruszasz się i atakujesz szybciej, a także możesz trzymać przyciski ataku dla specjalnych ataków. Niestety, podobnie jak reszta walki, wydaje się zupełnie niesatysfakcjonująca. Zamiast hackować i tnąc, możesz hackować i tnąc trochę szybciej, ale nie warto się tym ekscytować.

Ostateczny zwrot w walce ma formę specjalnych klejnotów, które możesz wyposażyć w swoją postać, aby uzyskać bonusy, takie jak zwiększona moc ataku lub dodana obrona. Istnieje około 180 różnych klejnotów do zebrania, a także możesz je łączyć w celu tworzenia nowych klejnotów. Każdy klejnot ma określony rozmiar i kształt, a masz ograniczoną przestrzeń, aby je wyposażyć. Więc nawet jeśli masz mnóstwo klejnotów, nie będziesz w żaden sposób niepokonany.

Nawet z klejnotami, magią i wskaźnikiem furii, walka (a więc cała gra, ponieważ nie ma nic więcej) w Dzieciach Many jest niezwykle powtarzalna i nudna. Między lochami wracasz do miasta i rozmawiasz z ludźmi, aby wziąć udział w questach, które odeślą cię z powrotem do tych samych lochów, przez które przeszedłeś. Po wyczyszczeniu głównego wątku fabularnego układy są dobierane losowo za każdym razem, gdy przechodzisz przez nie, ale nie są już zabawne, by znów się z tym wszystkim przepuścić. W zależności od tego, ile razy giniesz i musisz zacząć od każdego lochu, możesz łatwo ukończyć grę w mniej niż 12 godzin, co jest stosunkowo krótkie w przypadku gry fabularnej. Możesz zagrać w tę grę ponownie jako każda z czterech różnych postaci i spróbować ukończyć każdą poboczną misję, ale kiedy już przejdziesz przez te lochy, prawdopodobnie nigdy nie będziesz chciał wracać.

Jednym ze sposobów, aby uczynić grę nieco bardziej przyjemną, jest gra wieloosobowa z maksymalnie trzema znajomymi. Korzystając z lokalnego bezprzewodowego połączenia z Nintendo DS, możesz połączyć się z przyjaciółmi, aby stworzyć przyjęcie, a następnie wspólnie grać w grę. Jeśli kooperacja nie jest twoją sprawą, możesz także grać w trybie rywalizacji i próbować biegać przez lochy, aby zdobyć jak najwięcej łupów przed przyjaciółmi. Jednak każdy gracz potrzebuje kopii gry do zagrania. Nawet z przyjaciółmi, błędy w projekcie gry są oczywiste i ograniczą ilość zabawy, którą możesz mieć w tej grze.

Zbawczą gracją Dzieci Many jest atrakcyjny wizualny styl gry. Od samego początku można powiedzieć, że jest to gra Mana. Od kreskówkowych i uroczych wrogów, takich jak klasyczne rabites, po barwnie szczegółowe tła i szalone włosy bohaterów, gra ma bardzo czarujący wygląd. Szefowie są szczególnie imponujący, ponieważ karzeją twoją postać i rozciągają się poza ekran. Są też krótkie, ale imponujące w pełni animowane sekwencje, które przeplatają się w całej opowieści, co stanowi przyjemną wizualną przyjemność. Muzyka doskonale pasuje do brzmienia gry, z chwytliwymi i miękkimi melodycznymi pętlami, które grają w tle bez irytowania.

Dzieci Mana czują się jak relikwia projektowania gier. Uproszczony czołganie się czuje się prawie prymitywne według dzisiejszych standardów. Grając w tę grę, trudno jest wstrząsnąć uczuciem, że podróżujesz krótką ścieżką do nikąd. System klejnotów, magia i wiele unikatowych broni to solidne pomysły, które niestety marnują się. Historia nie jest wystarczająco duża, aby usprawiedliwić żmudną rozgrywkę w Children of Mana, a rezultatem jest przeciętna przygoda z akcją, która nie generuje żadnej ekscytacji. Jeśli nie zadowolisz się najbardziej podstawowymi robotami lochowymi, będziesz rozczarowany tą grą.

Comments

(0 Comments)

Twój adres email nie zostanie opublikowany.